Akcję na terenie Generalnego Gubernatorstwa wyprzedziły intensywne poszukiwania na wybranych terenach potomków dawnych kolonistów niemieckich, którzy spolonizowali się, jednak pod względem rasowym i dziedziczno-biologicznym uważani byli przez nazistowskich Niemców za wartościowych. W tym celu dokonać miano w Generalnym Gubernatorstwie oddzielenia ludności uznanej za niemiecką od elementu polskiego. Akcja przywracania do niemczyzny skierowana była do ludności całych gmin powiatów krośnieńskiego, sanockiego i rzeszowskiego. Władze niemieckie liczyły na odnalezienie tylko w tych powiatach 100 tys. osób pochodzenia niemieckiego. Pierwsze rejestracje osób rozpoczęły urzędy niemieckie w 1942, a cała akcja przeciągnęła się do roku 1944. Akcja ta objęła ludność określaną mianem Głuchoniemców, którzy mimo nieznajomości języka, noszenia polskich nazwisk oraz błędnego utożsamiania się z Polską i polszczyzną są faktycznie zapomnianą częścią narodu niemieckiego. Termin ten nie był wymysłem hitlerowskiej propagandy, lecz jest znany również we współczesnej etnografii. W polskiej kulturze ludowej funkcjonował jako przezwisko rozproszonych wśród Polaków osadników niemieckojęzycznych, z którymi polscy chłopi nie byli się w stanie porozumieć do czasu asymilacji językowej przybyszówKrzysztof Woźniakowski.