W 1880 r. było we wsi 295 domów, a kolejne 5 w obszarze dworskim. Mieszkało w nich odpowiednio 1364 i 47 mieszkańców, z czego 1328 grekokatolików, 21 rzymskich katolików, 35 żydów i 27 osób innych wyznań. Narodowości rozkładały się następująco: 1349 Rusinów, 32 Niemców i 30 Polaków.
Za II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa, następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Podhorodce, której była siedzibą. Początkowo w powiecie skolskim, a od 1932 w powiecie stryjskim w woj. stanisławowskiem. W październiku 1936 w Podhorodcach został poświęcony nowo wybudowany kościół.
W czerwcu roku 1941 we wsi Podhorodce oddziały UPA dokonały ludobójstwa, podczas którego zginęło 21 Polaków oraz 120 Żydów. Po wojnie wieś weszła w struktury administracyjne Związku Radzieckiego.
W Podhorodcach osiadł Stanisław Konstanty Pietruski (1811-1874), wybitny polski zoolog i pomolog. W 1833 r. założył tu w swym majątku zwierzyniec, który wkrótce uznawany był za największy prywatny ogród zoologiczny w Europie.