W sprawie konfliktu o Górski Karabach jednoznacznie opowiadał się za zachowaniem prowincji w granicach Azerbejdżanu i rozwiązania sporu za pośrednictwem ONZ lub KBWE. Zapowiadał także liberalizację i demokratyzację państwa. Przewidywał upadek republiki islamskiej w Iranie i zjednoczenie wszystkich Azerów w jednym państwie.
Polityka zagraniczna Przed objęciem urzędu prezydenckiego Elçibəy deklarował chęć pokojowego uregulowania sporu z Armenią i utrzymania pozytywnych relacji z pozostałymi sąsiadami. Jego zapowiedzi nie zostały jednak zrealizowane, na co przełożył się także brak dyplomatycznego doświadczenia prezydenta. W 1992 Elçibəy oskarżył Iran i Rosję o popieranie Ormian w konflikcie o Górski Karabach; nie miał ku temu podstaw, gdyż obydwa państwa pragnęły zachować wpływy w Azerbejdżanie i prowadziły politykę wobec niego przychylną. Konsekwencją działań prezydenta Azerbejdżanu było załamanie się stosunków azersko-rosyjskich. Elçibəy dążył natomiast do bliskiej współpracy z Turcją, posługując się hasłem „Jeden naród, dwa państwa”, pragnął także utrzymywać bliższe relacje z państwami Europy Zachodniej.