W 1922 roku na kontynencie amerykańskim istniało 139 niemieckojęzycznych zborów zrzeszających 5500 wyznawców.
W listopadzie 1885 roku Conradi został skierowany przez kierownictwo Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego do pracy misyjnej na obszarze Europy. Był on z kolei trzecim – po Michale Belinie-Czechowskim i Johnie N. Andrews’ie – głosicielem adwentyzmu w Europie. Zastał społeczność adwentystyczną rozproszoną, niezorganizowaną, zniechęconą do upowszechniania swych religijnych poglądów z powodu przeświadczenia o zamkniętości europejskich społeczeństw na idee adwentyzmu. Pierwsze trzy lata pobytu w Europie spędził Conradi w Bazylei. W tym okresie liczebność adwentystów w tym mieście zwiększyła się o 500 osób; w 1888 r. na terenie Europy Środkowej istniało 25 zborów adwentystycznych zrzeszających 716 wyznawców. W 1926 roku na obszarze dawnej Rosji istniało 12 tys. adwentystów. Po przeszło 50 latach działalności Conradiego w samej Europie było ponad 80 tys. adwentystów dnia siódmego i dobrze rozwijające się misje w północno-wschodniej Afryce i na Bliskim Wschodzie.