Ponadto w sezonie 1999/2000 była trzecia w klasyfikacji sprintu, zajmując też szóste miejsce w generalnej.
W 1998 roku wystąpiła na igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, gdzie razem z Uschi Disl, Petrą Behle i Katrin Apel zdobyła pierwszy w historii złoty medal olimpijski w tej konkurencji dla Niemiec. Zajęła ponadto 10. miejsce w biegu indywidualnym i 30. w sprincie. Były to jej jedyne starty olimpijskie. W tym samym roku zdobyła brązowy medal w biegu pościgowym podczas mistrzostw świata w Pokljuce/Hochfilzen, ulegając tylko Forsberg i Francuzce Corinne Niogret.
Najwięcej medali zdobyła na mistrzostwach świata w Kontiolahti/Oslo w 1999 roku. Najpierw zdobyła złoty medal w sprincie, wyprzedzając Forsberg i Ołenę Zubryłową z Ukrainy. Następnie zajęła trzecie miejsce w biegu pościgowym, w którym lepsze były tylko Zubryłowa i Martina Halinárová ze Słowacji. Ponadto reprezentacja Niemiec w składzie: Uschi Disl, Simone Greiner-Petter-Memm, Katrin Apel i Martina Zellner zdobyła złoto w sztafecie. Brała też udział w rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Oslo/Lahti, gdzie dwukrotnie stanęła na podium. W sprincie zdobyła brązowy medal, plasując się za Norweżką Liv Grete Skjelbreid i Katrin Apel.