W marcu 1926, po przystąpieniu większości działaczy SZ do Stronnictwa Chrześcijańsko-Narodowego, założył wraz z Platerem i Tarnowskim w Warszawie istniejący do 1928 Klub Zachowawczo-Monarchistyczny i objął redakcję jego organu prasowego „Pro Fide, Rege et Lege” (w 1988 reaktywowany został zarówno klub, jak i pismo).
Autor m.in. książki Studia i szkice z ery Sasów i Stanisławów (1935), w której za namową prymasa Hlonda przedstawił pogląd o inspiratorskiej roli masonerii w rozbiorach Polski. W 1937 ogłosił przekład pracy francuskiego duchownego katolickiego (być może pseudonim) pt. Państwo w okowach masonerii. Inicjator zwołania w 1938 w Warszawie Zjazdu Prasy Polskiej, podczas którego Jerzy Braun i Wacław Budzyński założyli Agencję Antymasońską.
Główne publikacje autorskie Wobec chwili i przyszłości. List otwarty i szczery do Rosyan i Polaków, Warszawa 1906 (pod pseudonimem Szczerbiec) Ignacy Potocki. Cz. 1, 1750–1788, Gebethner i Wolff, Kraków 1911 Z wieku Łazienek (notatki historyczne), Spółka Wydawnicza Polska, Kraków 1913 Ze studyów nad epoką saską, Spółka Wydawnicza Polska, Kraków 1913 Wawel. Rys historyczny, H. Altenberg, Lwów 1913 Trzy przemówienia, Polski Związek Polityczny, Lozanna 1918 Kraków przed trzydziestu laty, Myśl Narodowa, Warszawa 1932 Źródło rozbioru Polski.