Rozwój kolejnych generacji telefonii komórkowej nie powodował jednoczesnego zastępowania starszych technologii na całym świecie. Przez wiele lat sieci różnych generacji funkcjonowały równolegle, a tempo ich wyłączania zależało m.in. od dostępności częstotliwości, używanych terminali, kosztów modernizacji i lokalnych uwarunkowań rynku.
Według danych ITU w 2025 roku: około 96% ludności świata znajdowało się w zasięgu sieci co najmniej 3G, około 93% znajdowało się w zasięgu 4G, około 55% znajdowało się w zasięgu 5G.
Oznacza to, że 4G pozostawało w 2025 roku najpowszechniej dostępną technologią szerokopasmowej sieci mobilnej, podczas gdy udział 5G szybko wzrastał.
Wyłączanie starszych sieci określane jest czasem jako network sunset. Pozwala ono operatorom ponownie wykorzystać częstotliwości wcześniej przeznaczone dla 2G lub 3G w sieciach LTE i 5G. Proces ten wymaga jednak uwzględnienia urządzeń zależnych od starszych standardów, np. niektórych systemów alarmowych, terminali płatniczych, urządzeń telemetrycznych i rozwiązań IoT.
Telefonia komórkowa a mobilny dostęp do Internetu
Pierwsze generacje sieci komórkowych były projektowane przede wszystkim z myślą o połączeniach głosowych. W kolejnych generacjach rosło znaczenie transmisji danych.