Zawodnik startował z kamiennej belki i po przebiegnięciu jednego stadionu zawracał za pachołkiem (gr. καμπτήρ) i biegł z powrotem – „bieg tam i z powrotem”. W Olimpii znaleziono jedno centralne miejsce na umieszczenie pachołka, co sugerowałoby, że wszyscy zawodnicy biegli do jednego pachołka. Natomiast inskrypcja odnaleziona w Delfach mówi o 36 pachołkach, co sugerowałoby, że każdy zawodnik biegł do swojego. Również znaleziska archeologiczne w Nemei przemawiają za tezą o wielu indywidualnych pachołkach.
Długość biegu była zależna od lokalizacji stadionu na którym się odbywał – stadion był równy 600 stopom, ale długość stopy była różna w różnych regionach Grecji: Olimpia (stadion 192,27 m) – ok. 384,54 m Igrzyska pytyjskie w Delfach (stadion ok. 177,5 m) – ok. 355,1 m Epidauros (stadion 181,3 m) – ok. 362,6 m
Historia Konkurencja ta została wprowadzona po raz pierwszy do programu XIV igrzysk olimpijskich w 724 p.n.e. Pierwszym zwycięzcą był Hypenos z Elidy.