Przez pojęcie to rozumiano przede wszystkim uzależnianie lokalnych rządów i polityków od pieniędzy przekazywanych przez amerykańskie banki i koncerny za zgodą i zgodnie z sugestiami kolejnych amerykańskich rządów. Próby wyzwalania się spod takiej gospodarczej zależności bywały nawet przyczyną interwencji zbrojnej – przykładem jest tu m.in. interwencja w Nikaragui z roku 1912 za rządów prezydenta Williama Howarda Tafta – któremu przypisuje się autorstwo tego określenia. Okres sprawowania przez niego urzędu uważa się za szczyt tej polityki, wspieranej zarówno przez niego, jak i sekretarza stanu Philandera C. Knoxa.
Dyplomacja dolarowa w polityce zagranicznej USA została zarzucona przez prezydenta Woodrowa Wilsona kilka tygodni po jego zaprzysiężeniu.
Republika Chińska Dyplomacja dolarowa w przypadku Republiki Chińskiej wynika ze specyficznej sytuacji, w jakiej znajdował (w okresie jej stosowania) i nadal znajduje się ten kraj.