Podejrzewając Ukraińców o brak lojalizmu usuwano ich z pracy w administracji państwowej: służbie leśnej, łączności, komunikacji, poczcie, podejmowano także kroki administracyjne w celu nawrócenia wiernych prawosławnych na wiarę rzymskokatolicką (patrz: akcja polonizacyjno-rewindykacyjna 1938 roku). Pierwszą miejscowością, w której przeprowadzono akcję, były Hrynki, gdzie oddział Korpusu Ochrony Pogranicza, po znieważeniu przez mieszkańców wsi portretów dostojników państwowych, odebrał dokumenty 40 chłopom, zabronił mieszkańcom opuszczania Hrynek po zachodzie słońca i otoczył wieś. Rezultatem końcowym tych działań było przejście z prawosławia na katolicyzm 572 chłopów. Podobnymi metodami „nawrócono” w województwie wołyńskim do 1939 co najmniej 12 tys. osób„Ludność prawosławna, która dokonała konwersji na katolicyzm jednoczyła się w miejscowe Związki Szlachty Zagrodowej. Tylko w powiecie dubieńskim stworzono niebawem 29 filii tej organizacji. Według niepełnych danych od grudnia 1937 do września 1938 roku „nawrócono” w ten sposób około 12 tysięcy osób.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Polityka wzmacniania polszczyzny · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.