87 Konstytucji źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są:
Konstytucja; ustawy; ratyfikowane umowy międzynarodowe; rozporządzenia; na obszarze działania organów, które je ustanowiły – akty prawa miejscowego.
Konstytucja przewiduje również inne normatywne formy prawne, m.in. rozporządzenie z mocą ustawy oraz akty prawa wewnętrznego. Zgodnie z art. 93 Konstytucji uchwały Rady Ministrów oraz zarządzenia Prezesa Rady Ministrów i ministrów mają charakter wewnętrzny i obowiązują jednostki organizacyjnie podległe organowi wydającemu te akty.
Określenie aktu jako normatywnego nie przesądza więc samo przez się, że jest on źródłem prawa powszechnie obowiązującego.
Akt normatywny w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego
Pojęcie aktu normatywnego ma szczególne znaczenie w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym.
W orzecznictwie Trybunału przyjmowano materialne kryterium normatywności: dla zakwalifikowania aktu jako normatywnego znaczenie ma przede wszystkim to, czy zawiera on normy prawne o odpowiednich właściwościach, a nie wyłącznie jego nazwa, forma lub oznaczenie organu, który go wydał.