Po uzyskaniu dyplomu lekarza, w latach międzywojennych pracował m.in. jako ordynator oddziału wewnętrznego szpitala bonifratrów w Katowicach-Bogucicach (do 1933). Był również w Bogucicach kierownikiem Stacji Opieki nad Matką i Dzieckiem, lekarzem domowym w ramach kasy chorych, lekarzem szkolnym. Prowadził też prywatną praktykę, a także zajęcia szkoleniowe dla drużyn sanitarnych Związku Ochotniczych Kolumn Sanitarnych Polskiego Czerwonego Krzyża. Należał do Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” oraz Związku Powstańców Śląskich.

We wrześniu 1939 uczestniczył w obronie Katowic. Włączył się niebawem do ruchu oporu, był szefem służby sanitarnej organizacji „Ku wolności”, potem pozostawał związany z Polskim Związkiem Wolności.

W 1945 powrócił do pracy lekarza w Katowicach. Pracował w powszechnej oraz w kolejowej służbie zdrowia do 1977, łącznie praktykował jako lekarz-internista w Katowicach-Bogucicach przez 52 lata.

Od 21 kwietnia1928 żonaty z Natalią Popiołek;