Fabuła 1847 rok. W brytyjskiej armii dochodzi do buntu indyjskich żołnierzy- sipajów. Oburzenie ich wzbudziła pogarda jaką Brytyjczycy okazali Indusom wprowadzając w armii naboje smarowane tłuszczem. Muzułmanów oburzyło użycie do tego wieprzowiny, hindusów wołowiny. Indusi obu wyznań zjednoczyli się w buncie przeciwko nieliczeniu się z ich religijnymi zakazami. Zbierana przez ponad sto lat wrogość do najeźdźcy wybucha z całą siłą. Powieszenie jednego z pierwszych rebeliantów Mangal Pandeya spotęgowało gniew. Wojna rozprzestrzenia się na całe Indie. W Delhi ogłoszono niepodległość Indii pod rządami Shahadura Shaha Zafara. W kraju ogarniętym płomieniem walki łatwiej o jedność, ale i o podział. Muzułmanie walczą ramię w ramię z hindusami zabijając Brytyjczyków. W muzułmańskiej rodzinie Pasztunów dochodzi do podziału. Sarfaraz (Naseeruddin Shah) i Rashid Khan ruszają do walki, natomiast ich brat Javed (Shashi Kapoor) żyje w swoim świecie, pełen czułości dla hodowanych gołębi, obojętny wobec bezpłodnej żony (Shabana Azmi) urzeczony Angloinduską Ruth (Nafisa Ali). Biali zostają zaatakowani w kościele. Od szabli Sarfaraza ginie ojciec Ruth. Ją, matkę i babkę ocala Hindus Lalal Ramlimal (Kulbhushan Kharbanda). Javed, prześladujący Ruth dotychczas tylko spojrzeniem zabiera kobiety do siebie.