Kapitan Rostron okazał się bardzo przewidującym i doświadczonym dowódcą statku. Natychmiast po otrzymaniu sygnału z „Titanica” zorganizował prowizoryczne pomieszczenia dla rannych i wyziębionych, przygotował oliwę (do zmniejszenia fal, co mogło ułatwić utrzymanie się szalup na wodzie i manewrowanie), zorganizował pomoc lekarską oraz przygotował dźwigi i szalupy na wypadek konieczności ich użycia. Mechanicy „Carpathii” zamknęli dopływ pary (ogrzewania) do kabin, by zużyć ją w silnikach dla nadania statkowi jak największej prędkości. Rostron wystawił dodatkowo wielu obserwatorów, by płynący przez pole lodowe statek nie podzielił losu liniowca White Star Line. „Carpathia” zabrała na pokład wszystkich 705 rozbitków z szalup. Kapitan został odznaczony Złotym Medalem Kongresu za szczególną odwagę i roztropność.
Statek zatonął 17 lipca 1918 w okolicach wybrzeży Irlandii, po storpedowaniu przez niemieckiego U-Boota SM U-55. 157 pasażerów zostało uratowanych przez HMS „Snowdrop” następnego dnia. Wrak „Carpathii” został odnaleziony w 1999 przez pisarza Clive’a Cusslera.
Kategoria:Brytyjskie statki pasażerskie Kategoria:Parowce Kategoria:Statki zbudowane w stoczni Swan Hunter Kategoria:Statki z XX wieku Kategoria:Statki i okręty zatopione przez okręty podwodne Kategoria:Statki i okręty zatopione na Oceanie Atlantyckim