Znajomość sztuki budowania w cegle poświadczają elewacje zewnętrzne – elewacja wschodnia korpusu nawowego, oraz kaplice boczne wieńczą szczyty z charakterystycznymi ostrołukowymi blendami oddzielonymi lizenami zwieńczonymi sterczynami.
Pomimo zawieruchy wojennej wnętrze zachowało cenne barokowe wyposażenie – ołtarz główny z obrazami Christiana Bernharda Rode ukończony w 1762 r., organy wykonane przez Joachima Wagnera (1690–1749), nagrobek feldmarszałka Ottona Christopha von Sparr (1663), dzieło Artusa Quellinusa z Antwerpii, ambonę alabastrową (1702/1703), dzieło Andreasa Schlütera, nadwornego architekta króla Prus, Fryderyka I. W zachodnim przedsionku znajduje się monumentalne polichromowane przedstawienie Tańca śmierci, datowane na rok 1484, w dobie reformacji pobielone i odsłonięte w 1848 przez Friedricha Augusta Stülera. Ponadto gotycka brązowa chrzcielnica z 1437 r.
Przed fasadą zachodnią stoi kamienny krzyż z 1325 r. upamiętniający zabicie prałata Nikolausa von Bernau.
Wystrój wnętrza:
Zobacz też Kościół św. Mikołaja w Berlinie
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Berlin Kategoria:Architektura gotyku w Niemczech Kategoria:Zabytkowe kościoły w Berlinie Kategoria:Świątynie luterańskie w Berlinie