Wyspy Antypodów (ang. Antipodes Islands) – grupa wysp wulkanicznych, położona na południowy wschód od Nowej Zelandii i stanowiąca część terytorium tego państwa. Oddalone są około 650 km na południowy wschód od wyspy Stewart. W skład archipelagu wchodzi główna Wyspa Antypodów o powierzchni 20 km², wyspa Bollons (około 2 km²) – oraz liczne niewielkie wysepki. Wyspy te są bezludne.
mały|lewo|Kolonia pingwinów w wulkanicznym krajobrazie Wyspy Antypodów Wyspy zostały odkryte w 1800. Podjęto próbę wprowadzenia na nie bydła, która jednak nie powiodła się ze względu na surowy klimat. Najdłużej na wyspie przebywało 11 rozbitków ze statku „Spirit of Dawn”, który rozbił się w 1893 u wybrzeży głównej wyspy. Przez trzy miesiące żywili się głównie surowym mięsem ptaków morskich, nie wiedząc o tym, że na drugim krańcu wyspy znajdował się dobrze zaopatrzony skład materiałów i pożywienia przeznaczony dla rozbitków.
Nazwa Odkrywca, kapitan Waterhouse z HMS „Reliance”, nadał tym wyspom nazwę Penantipodes, czyli „bliskie antypodom”, ze względu na położenie bliskie antypodom Londynu. Nazwa została z czasem skrócona do Antipodes, prowadząc do nieporozumień.