Pierwsza z nich utworzyła się w 1906 roku, druga oficjalnie została zarejestrowana trzy lata później, jednak już wtedy brała udział w wyborach, jako ugrupowanie nieformalne.
Partia Niepodległościowa stale pozostawała w opozycji do rządzącej Partii Unii, nie licząc okresu 1916–18 oraz okresami, kiedy oba ugrupowania zdobyły jednakową liczbę mandatów poselskichDane z oficjalnej witryny statystycznej Wysp Owczych.. Sytuacja zaczęła się zmieniać, kiedy w 1925 na scenę polityczną weszła Partia Socjaldemokratyczna (far. Javnaðarflokkurin), będąca lewicową partią, opowiadającą się za unią z Danią, jednak nie tak radykalnie, jak czyni to Partia Unii. Nowa partia w przeciągu następnych dwudziestu lat zyskała wielu zwolenników, w dużej mierze kosztem Partii Niepodległościowej.
Kolejną reprezentacja osób opowiadających się za niepodległością Wysp Owczych, pojawiła się w 1948 roku, kiedy do skutku dochodziło referendum o pozostaniu archipelagu w ramach Królestwa Duńskiego. "Za" opowiedziało się ledwie 161 głosów więcej niż "przeciw", jednak świeżo powstała Partia Republikańska (far. Tjóðveldisflokkurin) poniosła porażkę. Powoli jednak od tamtej pory zaczęła zdobywać poparcie, stając się z czasem jedną z głównych sił politycznych na archipelagu.