Badania we wsi w pobliżu rzeki Trabancos, pomiędzy gminami Castrejón i Pollos wykazały istnienie trzech lub czterech poziomów terasów. Najstarszy z nich, zwany TT-1 znajduje się na wysokości od 35 do 40 metrów nad korytem rzeki. Drugi (TT-2) znajduje się około 25/30 metra powyżej koryta, trzeci (TT-3) na wysokości 15 metrów, a czwarty (TT-4) na wysokości 10 metrów.
Hiszpański naukowiec, Alfredo Pérez-Gonzalez nazwał skarpę "Superficie de Alaejos" ("Płaskowyż Alaejos"Nazwa Alaejos pochodzi od nazwy miejscowości położonej w pobliżu rzeki.). Płaskowyż najprawdopodobniej pochodzi z czwartorzędu.
Na terenie płaskowyżu Alaejos można wyróżnić kilka różnego rodzaju materiałów, takich jak żwir, w którym zawarte są: kwarc i kwarcyt.
Terasy rzeki Trabancos zostały wykryte jedynie po lewej stronie rzeki. Pochodzą one z najstarszej epoki neogenu, zwanej miocenem. Powstały wskutek twardego poziomu na drugim brzegu, wielu czynników erozyjnych, co przeszkodziło w konserwacji.
thumb|left|463px|Schemat geomorfologiczny Trabancos, ukazujący możliwy rozmiar, który dotyczy środkowej i końcowej części rzeki.