Każdy opis składający się na materiały naukowe powinien być autonomiczny – zawierać zarówno zanotowane spostrzeżenia, jak i ich czas, miejsce, kategorię do których przynależą; tak by pojedyncza kartka z notatkami dała się wykorzystać niezależnie od tego jak daleko pozostaje od całego zbioru. To samo dotyczy notatek i wyciągów z literaturyWspółcześnie notowanie i porządkowanie notatek znacznie ułatwiają komputery osobiste, dając możliwość gromadzenia notatek w oddzielnych dokumentach tworzonych w edytorach tekstu i innych programach, tworzenia systemu katalogów odpowiadającego papierowym teczkom. Co więcej, komputery znacznie przyśpieszają także proces graficznego przedstawiania wyników badań metodą statystyczną.. Opis ten nazywa się niekiedy fiszką.
Opracowanie materiału naukowego
Po zebraniu materiału następuje czas na jego opracowanie. "Niekiedy z kilkunastu lub nawet z kilkuset teczek z notatkami pozostaje – po opracowaniu – jedna skromna teczka, zawierająca wnioski częściowe, tablice, wykresy, zestawienia statystyczne i próbne fragmenty ujęć stylistycznych do czynności dalszych" – wskazuje Józef PieterJózef Pieter, Ogólna metodologia pracy naukowej, Ossolineum, Wrocław 1967, strona 163..