W Konstantynopolu zapanowała radosna atmosfera – krzyżowcy zostali odparci ponosząc ciężkie straty. Aleksy V przeniósł główną kwaterę bliżej frontu na wzgórze. 12 kwietnia Grecy z powodzeniem odpierali kolejne szturmy krzyżowców, aż do południa, kiedy wiatr zmienił się na północny i zepchnął okręty krzyżowców na mury miasta. W wyniku ataku na wieże łacinnicy opanowali dwie z nich. Jednocześnie grupa rycerzy pod dowództwem Piotra z Amiens wylądowała na brzegu odkrywając furtkę w murze. Przez furtkę wtargnął Aleamo z Clari ze sztyletem w dłoni. Na jego widok Grecy niespodziewanie rzucili się do ucieczki. Dokładnie naprzeciw krzyżowców stały główne siły bizantyńskie. Cesarz rzucił przeciw wdzierającym się do miasta swoje wojska, lecz łacinnicy nie cofnęli się. Zniechęceni oporem Grecy powrócili do obozu. Przez opuszczoną bramę zaczęły się wdzierać kolejne oddziały. Tymczasem nadpłynęły kolejne barki i łacinnicy opanowali cztery kolejne bramy i łączący je odcinek murów. Grecy opuścili w popłochu swoje pozycje. Również cesarz uciekł kierując się w stronę pałacu Bukoleon. Ponieważ nadchodził wieczór krzyżowcy rozłożyli się obozem pod osłoną zdobytych murów.