W końcowej scenie św. Piotr przeglądając prasę stwierdza, iż moc nadawania nazw przedmiotom jest wykorzystywana przez człowieka do poprawiania „bożej rzeczywistości”. Zauważa wreszcie wzmiankę o Farrago, który otrzymawszy od Pana kolejną szansę, ma zamiar wcielić się w nową postać filmową – świętego Franciszka z Asyżu.

W 1998 Jarosław Żamojda wyreżyserował Farrago w Teatrze Telewizji. W tytułowej roli wystąpił Cezary Pazura, Ekscelencję zagrał Marek Walczewski, a Świętego Piotra Wiktor Zborowski.

Bibliografia Kłossowicz J., Antologia dramatu polskiego 1945-2005, t. 2, Warszawa 2007.

Kategoria:Polskie utwory dramatyczne