W 1916 roku oddział został przemianowany na Dywizjon Artylerii Konnej Nr 1. Równocześnie dotychczasowy Dywizjon Artylerii Konnej Nr 1 należący do 7 Dywizji Kawalerii został przemianowany na Dywizjon Artylerii Konnej Nr 7. W 1918 roku jednostka nosiła nazwę „Pułk Artylerii Polowej Nr 1 K” ().
Skład Dowództwo 3 x bateria po 4 armaty 8 cm FK M.5. Skład narodowościowy w lipcu 1914: Węgrzy 40%, Niemcy 30%, Rumuni 20%, inni 10%.
Żołnierze dywizjonu Dowódcy dywizjonu mjr Alexander von Krobatin (1889 – 1890 → komendant Szkoły Kadetów Artylerii w Wiedniu) mjr Alexander von Scholley (1890 – 1891 → dowódca 2. Dywizjonu Artylerii Konnej w Wiedniu) ppłk / płk Ferdinand Kanyaurek (1891 – 1893 → stan spoczynku) mjr / ppłk Joseph von Stipsicz (1893 – 1896 → dowódca 19. Pułku Artylerii Dywizyjnej) mjr / ppłk Aleksander Milenković (1896 – 1899 → dowódca 32. Pułku Artylerii Dywizyjnej) mjr / ppłk Desiderius Moys von Ludrova (1899 – 1906 → dowódca 16. Pułku Artylerii Dywizyjnej) mjr Hugo Grűner (1906 – 1908 → 7 Pułk Haubic Polowych) kpt.