W 1915 został referentem do spraw budownictwa kościelnego w Prusach.
Jednocześnie, od 1906 jako docent prywatny wykładał ochronę i konserwację zabytków na Politechnice Berlińskiej i w 1918 został jej senatorem honorowym. W 1916 został mianowany tajnym radcą budowlanym. Od 1917 był honorowym członkiem urzędu do spraw państwowych egzaminów budowlanych. Od 1919 członek zwyczajny Berlińskiej Akademii Budowlanej (niem. Berliner Bauakademie), a od 1939 członek nadzwyczajny. Od 1920 tajny nadradca budowlany (niem. Geheimes Oberbaurat).
W latach 1918–1926 zajmował się odbudową kościołów w Prusach Wschodnich zniszczonych podczas I wojny światowej. W tym samym czasie prezentował na wystawach projekty polichromii architektonicznych. W 1926 przeszedł w stan spoczynku.
Z żoną Magdaleną, poślubioną w 1893, miał troje dzieci. Córka Erika Kickton (1896–1967) była kompozytorką, teoretykiem muzyki i pisarką.
Publikacje
Dzieła
1931 – kościół św. Barbary w Bytomiu 1930–1933 – ewangelicki kościół św. Krzyża (niem.