W roku 1839 Kearny został wysłany do Francji dla pogłębienia wiedzy z dziedziny taktyki formacji kawaleryjskich. Zaczął od nauki w słynnej szkole kawalerii w Saumur, a następnie szlifował tę wiedzę w polu, w szeregach Chasseurs d'Afrique w Algierii. Kearny znany był w armii amerykańskiej z tego, że do boju ruszał z szablą w prawej i pistoletem w lewej ręce, wodze trzymając zębami, jak to było w stylu szaserów. Jego odwaga spowodowała, że francuscy koledzy nazwali go Kearny Wspaniały (fr. Kearny le Magnifique). Wrócił do Ameryki jesienią roku 1840, by napisać podręcznik dla kawalerzystów na podstawie swych zamorskich doświadczeń.
Wkrótce potem został mianowany aide-de-camp generała Alexandra Macomba, pozostając na tym stanowisku do śmierci przełożonego w czerwcu 1841. Po kilku miesiącach w koszarach kawalerii w Carlisle (Pensylwania), Kearny otrzymał przydział do sztabu generała Winfielda Scotta, również w charakterze adiutanta. W czasie przerwy w pracach sztabowych udał się w roku 1845 z oddziałem stryja na zachód celem zbadania Przełęczy Południowej na szlaku oregońskim.