Złożoność praktyk, procedur i rytuałów w poszczególnych plemionach była różna, ale by zostać medicine manem, należało zazwyczaj mieć rodzaj powołania (zwykle związany z doznaniem wizji), przejść wieloletnią praktykę pod okiem nauczyciela – starszego medicine mana (mężczyzny lub kobiety), zostać członkiem stowarzyszenia skupiającego innych medicine manów oraz zyskać aprobatę swojej wspólnoty, potwierdzoną skutecznym pełnieniem określonych kulturowo funkcji. Wbrew rozpowszechnionym stereotypom, zostanie medicine manem nie zawsze musiało się wiązać z rytuałem inicjacji, a bycie nim – ze stosowaniem substancji narkotycznych, czarnej magii, transu czy iluzji.
Problemy z nazwą i jej przekładem Z uwagi na złożoność i różnorodność ról pełnionych przez medicine men w poszczególnych kulturach indiańskich oraz ze względu na różnice kulturowe i religijne między badaczami i badanymi, ogólna nazwa (przyjęta za amerykańskimi etnologami, antropologami i religioznawcami) jest z konieczności pewnym uproszczeniem i uogólnieniem. Także sama definicja tego pojęcia ulega zmianom w kierunku jej większego obiektywizmu (np. według Webster's New World Dictionary of the American Language z 1954 r.