Pod koniec lutego 1918 r. doszło do wystąpienia zbrojnego Kozaków przeciwko bolszewikom. Z Orenburga do Ilecka przybył duży oddział Czerwonej Gwardii, żądając od Kozaków całkowitego uznania władzy bolszewickiej, zapłaty kontrybucji i oddania całej broni. Po odmowie najważniejsi Kozacy zostali aresztowani i skazani na karę śmierci przez rozstrzelanie. Jednocześnie czerwonogwardiści wraz z miejscowymi bolszewikami rozpoczęli w Ilecku grabieże mienia kozackiego. W rezultacie Kozacy, otrzymując wsparcie od ludności sąsiednich stanic, zaatakowali garnizon Ilecka, niszcząc go. Doprowadziło to do otwartej walki wszystkich Kozaków uralskich z bolszewikami. W Uralsku grupa oficerów na czele z gen. Matwiejem F. Martynowem aresztowała czołowych działaczy bolszewickich, przejmując władzę w mieście. Władze bolszewickie z Orenburga i Saratowa zażądały w ultimatum zaprzestania powstania i zdania broni oraz uznania swojej władzy, ale przywódcy kozaccy uznali bolszewików za bandytów i oświadczyli, że będą z nimi walczyć do ostatniej kropli krwi. Pod koniec kwietnia 1918 r. na Uralsk ruszyły wojska bolszewickie. Niezbyt liczne oddziały Kozaków z miasta i okolicznych stanic, zgrupowane w drużyny, stawiły im skuteczny opór, zdobywając dużo uzbrojenia i wyposażenia wojskowego, m.in.