Sad granatów), która była pierwszym encyklopedycznym streszczeniem kabały. Utwierdziła ona pozycję rabina Kordowera jako genialnego kabalistę i wielkiego myśliciela. Około 1550 roku założył akademię kabały w Safedzie, którą prowadził aż do swojej śmierci. Zmarł 25 czerwca 1570 roku w Safedzie i został pochowany starym cmentarzu.

Dzieła Pierwszą książką rabina Kordowera była „Pardes Rimonim”. Była to obszerna encyklopedyczna publikacja wyjaśniająca wszystkie dogmaty i doktryny kabały. Składała się ona z trzynastu „bram” lub części, podzielonych następnie na rozdziały. Rabin napisał ją w celu wykazania zasadniczej jedności i konsekwencji filozofii kabały. Większość swego życia poświęcił napisaniu arcydzieła „Or Jakar” (Urzekające Światło), które było wielotomowym komentarzem do księgi Zohar. Niektóre z części „Or Jakar” zostały opublikowane pod odrębnymi tytułami, np. „Sziur Koma”, „Tefila le-Mosze” i inne. W książce „Tomer Dewora” (Palma Dewory) przedstawił koncepcję sefir, dziesięciu emanacji boskiego światła, będących kolejnymi stopniami poznania nieskończonego i niepoznanego Boga przez skończone i ograniczone stworzenie. Według Kordowero, wszystkie one są aspektami, mocami Boga, przejawianymi w stworzeniu, przez które dokonuje się jego objawienie.