Według innej opinii, również niepotwierdzonej, autorem tekstu miał był Józef Bohdan Zaleski, XIX-wieczny poeta, przedstawiciel ukraińskiej szkoły polskiego romantyzmu.
Treść thumb|Kozacy zaporoscy na ukraińskim stepie, mal. Serhij Wasylkiwski, ok. 1890 r. thumb|Kozak i dziewczyna u studni, mal. Józef Brandt, 1875 r. thumb|Ułani na patrolu, mal. Czesław Wasilewski, I poł. XX w. thumb|Ułan i wiejska dziewczyna, mal. Stanisław Bagieński, 1936 W śpiewnikach z połowy XIX wieku oprócz tęsknoty za pozostawioną w dalekim kraju dziewczyną, śpiewano o tęsknocie „za zieloną Ukrainą”, co wpisywało piosenkę w ówczesny nurt romantycznej fascynacji Ukrainą i Kozaczyzną, obecny w polskiej literaturze i muzyce.
Charakter kresowej ballady nadaje piosence spopularyzowana w XX wieku zwrotka, która wyjaśnia, że dziewczynę i zieloną Ukrainę żegna kozak lub ułan (w zależności od wersji), który rusza konno „znad Czarnej Wody”, czyli znad Morza Czarnego, w daleką podróż do obcego krajuHej, Sokoły - pieśń, tekst, wykonanie, polskatradycja.plHEJ UKRAINA, przewodnicy.tychy.pl/spiewnik.
Historia Pierwotnie pojawia się pod tytułem Żal, żal za jedyną lub Żal za Ukrainą w polskich śpiewnikach z drugiej połowy XIX wieku oraz z początku XX wieku.