Ogólne założenia tego typu jednostki ustalono w 1963 roku na sympozjum poświęconym gaszeniu pożarów lasów w Ottawie w Kanadzie. Na początku 1966 roku podjęto decyzję o seryjnej produkcji Canadair CL-215, jako dwusilnikowy górnopłat, który może w 12 sekund pobrać 5455 litrów wody z powierzchni zbiornika podczas niskiego przelotu powyżej lustra wody. Pierwszy lot odbył się 23 października 1967 roku. Pierwszymi nabywcami były kanadyjska prowincja Quebec i francuska obrona cywilna, które zamówiły odpowiednio dwadzieścia i dziesięć egzemplarzy. Wykorzystywano je do monitorowania lasów i gaszenia pożarów lasów. Produkcja została przerwana w 1990 r. i przekształcona w następcę Canadair CL-415, który był zasadniczo identyczny, z wyjątkiem silnika, oraz większej masy wraz z większą ilością zabieranej wody i był dostępny od 1993 r. Do tego czasu dostarczono 125 egzemplarzy Canadair CL-215, głównie do kanadyjskich prowincji, ale również eksportowano. Dostarczono dziesięć samolotów do prowadzenia operacji ratowniczych i nadzoru wybrzeża oraz dwa do transportu pasażerów. Są one używane do dziś.