Upadek NLS, a potem i Augmentation Research Center (w 1976 r.), był spowodowany trudnością obsługi programu, który nie był projektowany pod kątem ergonomii interfejsu. Wymagał od użytkownika nauczenia się skomplikowanych poleceń, klawiatura akordowa wymagała opanowania 5-bitowego kodu binarnego. Wreszcie z nadejściem ARPANET współdzielone oprogramowanie, które było praktyczne w niewielkich zespołach, stało się niepraktyczne w większych sieciach; zostało ono zastąpione pracą na minikomputerach, a potem mikrokomputerach. Próby przeniesienia NLS do innego systemu, jak PDP-10, a potem DEC 20, były udane, ale nie przyniosło to sukcesu samemu systemowi poza Stanford. Technologia hipertekstu była dostępna w ARPANET od samego początku, chociaż w ograniczonym zakresie, gdyż większość systemów nie miała jeszcze myszy.
Wielu badaczy ze Stanfordu opuściło zespół, niektórzy przenieśli się do Xerox PARC, zaś SRI sprzedał system NLS firmie Tymshare, która w 1977 r. przemianowała go na Augment, z kolei Tymshare została zakupiona na początku lat 80. przez McDonnell Douglas. Program HyPerform, sprzedawany przez NDMA, jest potomkiem NLS/Augment.
Linki zewnętrzne Oryginalne klipy video z wystąpienia Douglasa Engelbarta na konferencji w 1968 r. - w formacie Flash
Kategoria:Historia informatyki