Historia Ojcem supermarketowej rewolucji w Kanadzie był Theodore P. Loblaw, który swój pierwszy sklep otworzył w 1900 w Toronto. Po 10 latach miał już ich 158 w ramach sieci Loblaws Groceteria Company. W 1947 rodzinna firma George Weston Limited przejęła pakiet kontrolny i została największą siecią sklepów spożywczych w kraju. Spółka rodziny Westonów (drugiej najbogatszej w kraju) kontroluje dziś 63% udziałów. Jednego ze źródeł sukcesu upatruje się w zastosowaniu silnej integracji pionowej biznesowych podmiotów – np. sklepy Westonów sprzedawały pieczywo, które nie tylko pochodziło z własnego wypieku, ale również zawierało cukier z własnych rafinerii.
Restrukturyzacja Za najpoważniejszego konkurenta Loblaw uważa sieci amerykańskie, a zwłaszcza zadomowiony w Kanadzie Wal-Mart. Panika w obozie kanadyjskim wybuchła w chwili, kiedy Wal-Mart zaczął kilka lat temu otwierać w swych hipermarketach potężne sekcje z tanią żywnością. Ogłosił wówczas, że importuje do Kanady swój format zwany Supercenter, a więc taki sklep, z którego klient nie musi iść nigdzie indziej, bo pod jednym dachem dostępne jest wszystko w każdym asortymencie.