W 1700 obok pierwotnej cerkwi powstała nowa, również drewniana. Z 1743 pochodzi pierwszy opis cerkwi sporządzony w ramach wizytacji kościelnej dekanatu dukielskiego, który potwierdza, że nosiła wezwanie Narodzenia Najświętszej Marii Panny. W 1775 pożar zniszczył księgi parafialne. W 1799 podczas regulacji eparchii przemyskiej cerkiew utraciła status parafii. W latach 1880–1885 podupadająca świątynia została odbudowana z inicjatywy dziekana krośnieńskiego ks. Teodora Mereny przy zachowaniu wcześniejszego prezbiterium.
Przed 1906 parafia została przywrócona. Obecna murowana cerkiew powstała w stylu neoromańskim według projektu Wasyla Nahirnego i przy wsparciu finansowym ze Stanów Zjednoczonych w latach 1909–1911. 7 lutego 1912 cerkiew konsekrował ks. Merena. W 1912 rozebrana została drewniana cerkiew, wykonana techniką zrębową z dachem kalenicowym, wraz z gotyckim portalem drewnianym z 1700 o nadprożu w formie spłaszczonego oślego grzbietu. Prace przy nowej świątyni trwały do 1914, kiedy wzniesiono również niezachowaną do dzisiaj wolnostojącą dzwonnicę drewnianą. W okresie międzywojennym parafia należała do Apostolskiej Administracji Łemkowszczyzny. W 1922 Andrzej Łaboraj ze Lwowa wykonał ikonostas z bogatą dekoracją rzeźbiarską. W 1932 polichromię figuralno-ornamentalną wykonał .