Po ustanowieniu dyktatury przez Spiridiona Mierkułowa 17 czerwca 1921 r., został członkiem prezydium i jednocześnie zastępcą Ludowego Zebrania. Stanął też na czele rosyjsko-japońskiej komisji sojuszniczej.
Kiedy Władywostok został zdobyty przez Armię Czerwoną w październiku 1922 r., został w mieście, po czym 5 listopada tego roku został aresztowany i uwięziony. W 1923 r. wystąpił o darowanie win i wyraził chęć pracy dla władzy sowieckiej. Po wyjściu na wolność latem 1923 r., pracował jako konsultant w syberyjskiej komisji planistycznej w Nowosybirsku, a następnie w stowarzyszeniu naukowym Syberii. W 1926 objęła go amnestia. Wchodził w skład redakcji „Syberyjskiej Encyklopedii Sowieckiej”. W latach 1926–1927 był świadkiem na procesie atamana Borysa Annienkowa i jego zastępcy gen. Denisowa. Od 1927 r. pracował w Nowosybirsku w Syberyjskiej Komisji Planowania, przewodniczący sekcji „Głębiny Ziemi”, stowarzyszenia badającego Syberię.
29 grudnia 1932 (lub 23 lutego 1933) aresztowany przez OGPU. Rozstrzelany 20 sierpnia 1933. Zrehabilitowany pośmiertnie w 1958.