Po pomyślnym wykonaniu zadania przydzielony jako oficer taktyczny rejonu V..
23 sierpnia 1944 wyznaczony organizatorem oraz dowódcą batalionu składanego „Ryś” Pułku „Waligóra”, z zadaniem odbicia opanowanego przez Niemców rejonu Sielce, zadanie zostało wykonane. Wraz z batalionem uczestnik ciężkich walk na Mokotowie oraz Sielcach, 14 września ranny, uległ ciężkiej kontuzji lewej nogi podczas bombardowania bronionego odcinka. Zastępca dowódcy połączonych batalionów „Oaza-Ryś” kpt. Jacka Wyszogrodzkiego ps. Janusz. Pomimo ran w służbie do 17 września 1944, następnie do 23 września na leczeniu. Po zranieniu ppłk. Waligóry powrócił do służby jako dowódca odcinka wschodniego ośrodka walki Mokotów.
28 września o godz. 5:00, na rozkaz komendanta obwodu V płk. Karola, wraz z grupą żołnierzy przeszedł kanałami do Śródmieścia Południowego, następnie jako dowódca grupy mokotowskiej oraz zastępca dowódcy odcinka taktycznego, dowodzonego przez cichociemnego mjr. Narcyza Łopianowskiego ps. Sarna. Za niezwykłą dzielność 1 października 1944 odznaczony Virtuti Militari, awansowany na stopień majora. Od 5 października 1944 w sztabie dowódcy Śródmieścia Południe płk. Sławbora.