thumb|Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Andrzeja Czaykowskiego Andrzej Rudolf Czaykowski, ps. Garda vel Aleksander Wasilewski, vel Tomasz Sulikowski, vel Witold Andrzej Sienkiewicz (ur. 7 lutego 1912 w Urdominie w powiecie kalwaryjskim, zm. 10 października 1953 w Warszawie) – major Wojska Polskiego, Armii Polskiej, Polskich Sił Zbrojnych, oficer operacyjny Głównej Bazy Przerzutowej, Armii Krajowej, uczestnik kampanii wrześniowej, powstania warszawskiego, więzień NKWD, sowieckich łagrów, gestapo, niemieckich obozów koncentracyjnych, więzień UB, skazany na śmierć przez „władzę ludową”, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari. Zwykły Znak Spadochronowy nr 0323, Bojowy Znak Spadochronowy nr 1457.
Życiorys Syn Witolda (muzykologa) i Haliny z Kryńskich (dyrektor „Wszechnicy Muzycznej”). W 1914 ojciec rodziny został zmobilizowany do armii rosyjskiej. W 1915 Andrzej wraz z matką Haliną wyjechał do Moskwy, tak urodziła się jego siostra Wanda.
Od wiosny 1918, po przeprowadzce rodziny do Warszawy uczył się w Gimnazjum im. Władysława IV, potem Gimnazjum im. J. Lelewela, później w gimnazjum w Kutnie. Działał w ZHP, w gimnazjum w Kutnie założył drużynę harcerską. Od 1929 uczył się w 1 Korpusie Kadetów im.