W 1933 został przewodniczącym Izby Prasowej Rzeszy (Reichspressekammer). Ponadto przewodniczył spółce wydawniczej Eher-Verlag, która publikowała m.in. pisma „Völkischer Beobachter” czy stanowiący organ prasowy SS „Das Schwarze Korps” (Czarny Korpus). Można powiedzieć, że największy jego wkład w bieg historii stanowiło przekonanie Hitlera do zmiany tytułu jego książki (napisanej podczas pobytu w twierdzy w Landsbergu) z Czterech i pół roku walki przeciw kłamstwom, głupocie i tchórzostwu na Mein Kampf. Autobiografia Hitlera, połączona z manifestacją jego programu politycznego, stała się wkrótce głównym źródłem dochodów Amanna i wydawnictwa Eher-Verlag.
W okresie III Rzeszy Amann zyskał status największego magnata prasowego w Niemczech. Udało mu się osiągnąć tę pozycję m.in. poprzez połączenie wszystkich wydawnictw partyjnych (przed 1933), a następnie poprzez przejmowanie (pod przymusem ze strony państwa wobec właścicieli wydawnictw) innych tytułów prasowych. Zyski z kolportażu gazet Amanna w dużej mierze zasilały budżet partii nazistowskiej.