Dodatkowo, jako samouk uczył się przedmiotów świeckich i kilku języków (rosyjskiego, niemieckiego i francuskiego). Jego rodzice byli ludźmi z religijnymi zasadami i odmówili zapłacenia łapówki, aby wykupić syna od poboru do rosyjskiej armii, gdyż wtedy obowiązek zaciągu spadłby na kogoś innego. Aharon służył w wojsku przez sześć miesięcy, po czym został zwolniony, gdyż uznano go za niezdolnego do służby wojskowej.
Praca zawodowa W 1879 roku poślubił swoją kuzynkę Feigel Tartakov, z którą miał siedmioro dzieci (przeżyło dwoje). Wraz z żoną przeprowadził się do miasta Obodowka. Po dwóch latach został zatrudniony w administracji w majątku barona Günzburga i przeprowadził się do wsi Mohilna. Pracę tę wykonywał w latach 1880−1903. Chociaż ceniono go za jego uczciwość, monotonna praca nudziła go. Pogromy Żydów z 1881 roku przekonały go idei wczesnego ruchu syjonistycznego. Krótko potem został członkiem organizacji Chowewej Syjon. Gdy jego wieś została sprzedana nowemu właścicielowi, stracił pracę. Ponieważ jego rodzice już nie żyli, a dzieci były samodzielne, podjął decyzję o wyemigrowaniu do Ziemi Izraela.