W dniu 5 sierpnia 1918 roku został odznaczony orderem Pour le Mérite.
Po I wojnie światowej Po zakończeniu wojny Gotthard Sachsenberg pozostał w lotnictwie. W styczniu 1919 roku sformował Kampfgeschwader Sachsenberg składający się z około 700 żołnierzy. Dywizjon stacjonował w Rydze i był wsparciem dla wojsk koalicji antybolszewickiej walczącej na terenie Litwy, Łotwy, Estonii, Prus Wschodnich i Finlandii.
Po powrocie do Niemiec przeszedł do cywila. Współpracował z profesorem Hugonem Junkersem. Od połowy lat dwudziestych zainteresował się polityką. W 1928 roku został wybrany do Reichstagu, gdzie reprezentował Partię Niemieckiego Stanu Średniego.
W 1930 roku razem z Hansem von Schertlem rozpoczęli prace nad wodolotami. Hitlerowskie Ministerstwo Transportu było bardzo zainteresowane ich pracami. Do końca II wojny światowej udało się wyprodukować kilka prototypów, między innymi pierwszy wodolot wojskowy Hydrofoil VS-6, które wszystkie uległy zniszczeniu w wyniku działań wojennych.
Po II wojnie światowej Sachsenberg i Schertel utworzyli w Szwajcarii nową firmę zajmującą się produkcją wodolotów.