Bonifraterskiej, gdzie 17 lipca 1862 otrzymał etat pierwszego ordynatora. Od 1862 wykładał w Szkole Głównej Warszawskiej policję lekarską, higienę i dietetykę. Potem przejął po Andrzeju Janikowskim wykłady z psychiatrii dla studentów V kursu medycyny. 20 lipca 1864 otrzymał nominację na profesora nadzwyczajnego policji lekarskiej, higieny i dietetyki, po likwidacji Szkoły Głównej w 1869 został mianowany docentem psychiatrii i dyrektorem kliniki psychiatrycznej Cesarskiego Uniwersytetu Warszawskiego.
Od 1866 członek Rady Lekarskiej Królestwa Polskiego, działał jako referent administracyjno-lekarski i sądowo-lekarski.
Od 1854 członek czynny Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego, w 1888 wybrany na członka honorowego Towarzystwa.
Żonaty z Leokadią Czapską, córką Franciszka Czapskiego, właściciela Radomic; mieli adoptowaną córkę Marię Pelagię Leokadię, zamężną DomaniewskąZapis. Kuryer Lwowski nr 179 (30 czerwca 1896) s. 2Genealogia ziemiaństwa ziemi dobrzyńskiej XIX–XX wieku. Rypin, 1997Elżbieta Halina Nejman. Szlachta sieradzka XIX wieku. Herbarz. Zduńska Wola, 2013 . Pochowany jest w rodzinnym grobie na cmentarzu w Skępem† Ś.p. Romuald Pląskowski. Kurjer Warszawski R.76, nr 174 (25 czerwca 1896).