W Kaszmirze doszło rewolty ludności wspieranej zbrojnie przez Pakistan w celu zmuszenia maharadży do przyłączenia się do Pakistanu, czego efektem stała się jednak jego decyzja o przyłączeniu Kaszmiru do Indii i następująca interwencja wojsk indyjskich i pakistańskich. Doprowadziło to nierozstrzygniętej pierwszej wojny indyjsko-pakistańskiej w latach 1947–1948. 5 stycznia 1949 roku zawarto rozejm w oparciu o propozycje Komisji Narodów Zjednoczonych do Spraw Indii i Pakistanu, która wyznaczyła linię demarkacyjną pomiędzy siłami obu stron w Kaszmirze. Kaszmir został podzielony na część południowo-wschodnią w składzie Indii, oraz północno-zachodnią, gdzie utworzono formalnie niezależny kontrolowany przez Pakistan Azad Kaszmir. Rozejm zakładał stopniowe wycofanie wojsk obu stron, a następnie przeprowadzenie plebiscytu, jednakże spór trwał nadal i obie strony ostatecznie pozostały na zajętym przez siebie terytorium, a Indie podjęły działania zmierzające do integracji swojej części Kaszmiru. W 1956 roku Indie zaproponowały podział spornego terenu według linii demarkacyjnej, co zostało odrzucone przez Pakistan, uznający cały Kaszmir za terytorium sporne.