Melville Bell wraz z pewnym pastorem, szukając możliwości wdrożenia telefonu w życie, zorganizował wynajem drewnianych aparatów i zaczął budować swoim klientom dwustronne linie telefoniczne, na przykład pomiędzy lokalnym sklepem a pobliskim magazynem albo z pracy do domu co bogatszych przedsiębiorców. Powstałą w ten sposób rachityczną sieć odsprzedał bostońskiemu przedsiębiorstwu National Bell Telephone Company w 1879 roku, stwarzając podwaliny pod telekomunikacyjny system, który zachował się do dziś w Ameryce pod obiegową nazwą Bell System. Natomiast kanadyjska odnoga tego systemu to utworzone w rok później przedsiębiorstwo The Bell Telephone Company of Canada Ltd., któremu rząd przyznał monopol na połączenia zamiejscowe.
Z chwilą wybuchu I wojny światowej w Kanadzie telefon miało już 237 tysięcy abonentów. Z biegiem czasu przedsiębiorstwo kolokwialnie określano Bell, zaś nazwę Bell Canada firma uzyskała legalnie dopiero 7 marca 1968 roku.