Od czerwca do 23 grudnia 1917 roku służył w Pierwszym Oddziale Ochotników Polaków we Włoszech. 1 grudnia 1918 roku w stopniu sierżanta wstąpił do Wojska Polskiego. Od 23 grudnia 1918 do 17 lutego 1919 roku był instruktorem i brał udział w formowaniu we Włoszech 4. Pułku Strzelców Polskich im. Francesco Nullo. Od 22 lutego 1919 roku w stopniu podporucznika przydzielony do 8. Pułku Strzelców Polskich im. Francesco Nullo w składzie nowo formowanej 3. Dywizji Strzelców Polskich Armii Polskiej we Francji. Ernest Buchta od 23 sierpnia do listopada 1919 roku ze swoim pułkiem (od 1 września 1919 roku nazwany 50. Pułkiem Piechoty Strzelców Kresowych) uczestniczył w walkach polsko-ukraińskich na froncie galicyjskim i wołyńskim.
3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 2032. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a jego oddziałem macierzystym był 42 pułk piechoty.