Do roku 1691 Feldzeugmeister miał wyłączne prawo obsadzania wszystkich stanowisk oficerskich w artylerii, potem mianować mógł już tylko niższych oficerów.
Posiadaczom rangi przysługiwał tytuł „ekscelencja”.
Od XIX wieku Feldzeugmeister stał się wysoką szarżą generalską armii monarchii habsburskiej, niższą tylko od feldmarszałka, a wyższą niż Feldmarschalleutnant, nadawaną generałom piechoty, artylerii i wojsk technicznych, od 1908, gdy stworzono obok istniejącej od dawna rangi „generała kawalerii” stopień „generała piechoty”, przysługującą już tylko generałom artylerii i wojsk technicznych.
W 1898 także Prusy stworzyły stopień Feldzeugmeister, odpowiadający w ich armii generałowi dywizji, który zajmował się zaopatrzeniem.
W Armii Imperium Rosyjskiego stopień ros. Генерал-фельдцейхмейстер przysługiwał głównodowodzącemu artylerią.
Niektórzy znani posiadacze rangi Ludwig von Benedek, generał Wilhelm Habsburg, generał Josip Jelačić, ban Chorwacji Karl Kuk, generał, gubernator generalny austro-węgierskiej strefy okupacyjnej w Królestwie Polskim z siedzibą w Lublinie Anton Lipošćak, generał piechoty, ostatni cesarsko-królewski gubernator generalny w Lublinie Wielki Książę Michał, dowódca rosyjskiej artylerii
Bibliografia Georg von Alten, Handbuch für Heer und Flotte, Band III., Berlin 1911
Kategoria:Stopnie wojskowe w siłach zbrojnych Monarchii Austro-Węgierskiej