Zastosowana przez Gomeza innowacja w sztuce walki, polegająca na wykorzystaniu maczet zamiast hiszpańskich mieczy i karabinów (po części ze względu na deficyt broni palnej i amunicji) została wkrótce przejęta przez Maceo.
Antonio Maceo odmówił udziału w buncie miast Lagunas da Varona i Santa Rita. Wskutek jego odmowy doszło do rozpadu integralności armii wyzwoleńczej. Coraz wyraźniejsza stawała się tendencja ku regionalizmowi. Zupełnie inny sposób dowodzenia preferował Vicente Garcia. Unikał on heroicznych czynów w pierwszej linii frontu. Wolał poświęcić się planowaniu kampanii na tyłach. Poza tym opowiadał się za samodzielnością poszczególnych regionów kraju w walce o niepodległość. Projekty Garcii, pełne błędów i nieścisłości, zostały odrzucone przez Maceo, gdy ten pierwszy poprosił go o pomoc w ustanowieniu „Nowego Rządu Rewolucyjnego”.
Regionalizm, podziały regionalne i brak dyscypliny przyczyniły się do osłabienia impetu rewolucji, z czego skorzystał przede wszystkim hiszpański generał Arsenio Martínez Campos y Antón. Jako człowiek honoru, proponował on powstańcom gwarancje pokojowe, amnestię dla rebeliantów oraz reformy prawne, w zamian za zawieszenie walk, które ciągnęły się niemal od dziesięciu lat.