Pod berłem Franciszka II Próba odsieczy pod Saint-Quentin w dniu 10 sierpnia 1557 r. dokonana przez Montmorency'ego, zakończyła się jego klęską i dostaniem się do niewoli księcia sabaudzkiego Emanuela Filiberta, sprzymierzonego z cesarstwem Habsburgów. Odzyskał wolność dopiero w październiku 1558 r. po podpisaniu pokoju w Cateau-Cambrésis.

W czasie gdy Montmorency przebywał w niewoli, jego miejsce u boku króla Franciszka II zajęli członkowie rodu Gwizjuszy. Montmorency musiał zrzec się tytułu Wielkiego Mistrza na rzecz księcia Guise. Jednak jego syn, w ramach rekompensaty, został mianowany marszałkiem. Montmorency wycofał się z polityki do swoich posiadłości.

Francuskie wojny religijne Po przejęciu władzy przez Karola IX Walezjusza w roku 1560, Montmorency powrócił do swoich dawnych obowiązków na dworze królewskim. Jednak, gdy protestancki ród Burbonów zaczął wywierać wpływ na młodego władcę, Montmorency jako katolik wycofał się z otoczenia monarchy. W kwietniu 1561 r. wspólnie z księciem Guise, Franciszkiem - swoim dawnym wrogiem, oraz z Jakiem d’Albon – marszałkiem Saint-André, Montmorency zawiązał triumwirat ku obronie katolicyzmu.