W 1223 wyruszyli wspólnie przeciw Mongołom, spotykając ich nad rzeką Kałka. Ponieważ po stronie ruskiej brak było jednolitego dowództwa (w wyprawie brało udział 18 książąt ruskich), Mongołowie kolejno pokonali ich oddziały, a na koniec zdobyli podstępem obóz księcia kijowskiego. Wziętych do niewoli książąt związano, ułożono na nich deski i bale drewniane, na których urządzono ucztę dla zwycięzców.

Wojska mongolskie ruszyły dalej na zachód, pustosząc południowe ziemie ruskie, a następnie zawróciły nad Wołgę, gdzie doznały niepowodzeń w walkach z osiadłymi tutaj plemionami bułgarskimi. Zarządzono więc odwrót.

Kolejne wyprawy Kolejna wyprawa Mongołów na Ruś została zorganizowana w 1236. Dowodził nią Batu-chan, który właśnie objął przywództwo ułusu zachodniego po swoim ojcu Dżoczi. Uderzył on na państwo Bułgarów Kamskich i pokonał je, następnie zajął ziemie Mordwinów. Jesienią 1237 odbył się zjazd samych wnuków Czyngis-chana, który uchwalił następną wyprawę przeciw ziemiom ruskim. W 1238 zdobyto Riazań (Arpan), Kołomnę (Ike, pod którą zginął jeden z synów Czyngis-chana Kulkan), Twer, Rostów, przez 8 dni trwało oblężenie twierdzy Jurgija WielkiegoPrzyjmuje się, iż był to Twerski Torżek lub Włodzimierz nad Klaźmą, zakończone zdobyciem grodu, po czym Mongołowie ruszyli na Perejasław, który także wzięli.