Te różnice gramatyczne wskazują na doniosłość danych wydarzeń dla bohatera – czas przeszły pierwszej osoby stosowany jest dla opisu wydarzeń, do których ma on pewien dystans, teraźniejszy – dla opisu tego, co szczególnie mocno przeżywa, a druga osoba czasu przeszłego stosowana jest do nakreślenia zdarzeń kluczowych dla biografii bohatera, których nie byłby w stanie przeżyć bez rozszczepienia się na osobę, która przeżywa, i osobę, która wyjaśnia wydarzenia.

Wspomnienia nie pojawiają się w porządku chronologicznym, ale wywoływane są konkretnymi skojarzeniami z teraźniejszości bohatera. Niektóre epizody z przeszłości rozbite są na dwie cząstki wspomnieniowe, dzięki czemu autor ułożył kolejne retrospekcje w porządku okalającym. W takim porządku kolejne wspomnienia lub ich fragmenty pojawiają się w powieści: samokrytyka – aresztowania szaulisów – samokrytyka; egzekucja – uderzenie oficera – egzekucja; samowola w partyzantce – egzamin gimnazjalny – samowola w partyzantce.