W czasie II wojny światowej uczestniczył w obronie WarszawyBiogram z obwoluty książki Wallis M., 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Warszawa, po czym był jeńcem oflagu XI A i Oflagu IIC Woldenberg (dzisiejszy Dobiegniew, woj. lubuskie). Prowadził tam wykłady dla więźniów.
Od 1945 był profesorem Uniwersytetu Łódzkiego, najpierw, do 1951 jako estetyk, a później, do 1965 jako historyk sztukiBiogram z obwoluty książki Wallis M., 1974: Secesja. Wydanie II. Wydawnictwo Arkady, Warszawa. Kierował tam Katedrą Historii Sztuki UŁ. W latach 1955–1956 pełnił funkcję dziekana Wydziału Filozoficzno-Historycznego Uniwersytetu Łódzkiego. Był też profesorem Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie.
Podczas swojego pobytu w Łodzi w latach 40. mieszkał w domu czynszowym przy ul. Narutowicza 107, gdzie mieszkali również inni pracownicy naukowi Uniwersytetu Łódzkiego, m.in.: Kazimierz Secomski, Jan Chodorowski, Bogdan Wróblewski czy Franciszek Sadowski.
Był autorem licznych publikacji z zakresu filozofii, estetyki, sztuki i krytyki artystycznej.