w ramach trzeciego zamówienia złożonego 9 grudnia wyprodukowano kolejnych sześć egzemplarzy o numerach E.637–E.642/15. 14 lutego 1916 roku zamówiono 30 sztuk E.IV o numerach E.160–E.189/16, z których jeden egzemplarz (E.179/16) trafił do Kaiserliche Marine pod oznaczeniem LF 210 i na jego miejsce został później zamówiony i zbudowany jeszcze jeden E.IV. Harmonogram dostaw był następujący: we wrześniu 1915 roku – 1, w listopadzie – 1, w styczniu 1916 roku – 3, w lutym – 7, w marcu – 6, w kwietniu – 11, w maju – 10, w czerwcu – 5 i w lipcu ostatnie 5 egzemplarzy. Ostatecznie wyprodukowano więc i dostarczono zaledwie 49 egzemplarzy, gdyż kwietniowe zamówienie 20 kolejnych E.IV zostało anulowane, prawdopodobnie w wyniku raportu Boelckego.
E.IV był finalnym modelem serii jednopłatów Fokkera opartej na francuskim Morane-Saulnier H i pierwszym seryjnym myśliwcem I wojny światowej uzbrojonym w więcej niż jeden stały karabin maszynowy.