Politycznie był podporządkowany Rumuńskiemu Komitetowi Narodowemu w Rosji. Sekcja kulturalna korpusu wydawała kilka pism, m.in. "Transilvaniei și Bucovinei" i "România Mare", organizowała wykłady, odczyty itp., prowadziła bibliotekę. Na przełomie 1918/1919 r. korpus przeszedł do Irkucka. Stamtąd od końca stycznia 1919 r. wraz z oddziałami Korpusu Czechosłowackiego rozpoczął ewakuację Koleją Transsyberyjską na Daleki Wschód, jednocześnie ochraniając ją. Jednakże po drodze siły te były atakowane przez wojska bolszewickie (staczając większe walki pod Saragulem i Kujtunem, gdzie poniosły spore straty. 7 lutego 1920 r. dowództwo Korpusu Czechosłowackiego zawarło zawieszenie broni z bolszewikami, które obejmowało też oddziały rumuńskie. Dzięki temu zdołały one skoncentrować się nad Jeziorem Bajkał, a następnie wiosną bezpiecznie dotarły do Władywostoku. Liczyły ok. 2,6 tys. ludzi. W mieście przebywała rumuńska misja wojskowa, kierowana przez Victora Cadere, która organizowała i zabezpieczała repatriację Rumunów z Rosji do ojczyzny. Wiosną 1920 r.